پس از طلاق توافقی، والدین در مورد حضانت فرزند ۸ ساله اختلاف نظر داشتند. مادر معتقد بود شرایط بهتری برای نگهداری فرزند دارد، در حالی که پدر نیز خواستار حضانت مشترک بود. هر دو طرف نگران رفاه روحی و جسمی کودک بودند
در پروندههای حضانت، منافع کودک اولویت اصلی دادگاه است. ارائه مستندات معتبر از شرایط زندگی و گزارشهای تخصصی میتواند تأثیر مثبتی بر تصمیم دادگاه داشته باشد. همچنین حفظ روابط سالم بین والدین برای رفاه روحی کودک ضروری است
ابتدا جلسات مشاوره خانواده برگزار شد تا امکان توافق بررسی گردد. پس از عدم موفقیت، پرونده به دادگاه ارجاع شد. وکیل مادر مستندات مربوط به شرایط زندگی، تحصیل و محیط اجتماعی فرزند را ارائه داد. همچنین گزارش مشاور خانواده و روانشناس کودک نیز به پرونده ضمیمه گردید
دادگاه با بررسی همه شواهد و در نظر گیری منافع کودک، حضانت را به مادر واگذار کرد. همچنین حق ملاقات منظم برای پدر (آخر هفتهها و تعطیلات) تعیین شد. هزینه نفقه نیز مطابق قانون تعیین گردید
