معنای حقوقی تفصیلی

وکالت در حقوق ایران نوعی قرارداد است که طبق آن شخصی (موکل) شخص دیگری (وکیل) را برای انجام کاری از طرف خود منصوب می‌کند. وکیل در حدود اختیارات داده شده می‌تواند اعمال حقوقی انجام دهد که آثار آن مستقیماً به موکل بازمی‌گردد. این قرارداد می‌تواند کتبی یا شفاهی، رایگان یا با اجرت، عام یا خاص باشد.

تعریف کوتاه

وکالت قراردادی است که به موجب آن یکی از طرفین طرف دیگر را برای انجام امری نایب خود می‌کند. این قرارداد می‌تواند عام یا خاص، مجانی یا با اجرت باشد.

تمایزها و اشتباهات رایج

وکالت با نمایندگی قهری متفاوت است. در وکالت، انتخاب وکیل با اراده موکل صورت می‌گیرد، اما در نمایندگی قهری (مثل ولایت پدر بر فرزند صغیر) قانون مستقیماً نماینده را تعیین می‌کند. همچنین وکالت با کفالت متفاوت است چرا که در کفالت، کفیل تعهد شخص ثالث را ضمانت می‌کند.

کاربردهای رایج

وکالت در موارد مختلفی کاربرد دارد: وکالت در دعاوی قضایی، وکالت در امور اداری، وکالت در معاملات املاک، وکالت در امور بانکی، وکالت در تأسیس شرکت. در دعاوی، وکیل می‌تواند از طرف موکل دادخواست تقدیم کند، در جلسات شرکت کند و دفاعیات ارائه دهد.